دل نوشته های من برای او

سلام ای کهنه عشق من٬که یاد تو چه پا برجاست

                                   سلام بر روی ماه تو٬عزیز دل سلام از ماست

سلام عزیزم٬سلام زیبا ترین بهانه ی زندگی٬ژاله جان چند وقتی بود دیگه حوصله ی نوشتن هیچ چیز و نداشتم حتی حوصله ی نوشتن همدم شبهای تنهاییم رو هم نداشتم آخه هرچه به این در و اون در می زدم هیچ دری باز نمی شد و تو هنوز روی حرفت پافشاری داشتی٬تا اینکه رفتم پیش امام رضا٬وقتی داشتم می رفتم اگه یادت باشه بهت گفتم دارم می رم پیشش تا تورو ازش بخوام٬بهت گفتم دارم می رم تا یا تورو ازش بگیرم یا دیگه برم نگردونه٬وقتی رفتم اولین چیزی که ازش خواستم این بود که هرچه زود تر پات بهتر بشه وقتی اونجا بودم فکر وذکرم تو بودی و تنها چیزی که از آقا امام رضا می خواستم تو بودی

وقتی برگشتم انگار امام رضا صدامو نشنیده بود چون هیچ تغییری در تو ندیدم و وضع از اونی که بود هم بدتر شد و اتفاقاتی افتاد که حتی باعث شد من با تو قهر کنم.ولی درسته که من قهر کرده بودم ولی تو این مدت که حتی یک کلمه هم با هم حرف نمی زدیم یک ثانیه هم از فکرت بیرون نمیومدم تا اینکه دلم آروم نگرفت ودوباره بعد از یک ماه ونیم رفتم پابوس آقا امام رضا

بازم تنها چیزی که ازش خواستم تو بودی٬روزآخری که می خواستم برگردم با تمام وجودم ازش خواستم دست خالی راهیم نکنه٬حال که برگشتم من هنوز با تو قهرم ولی انگاریه حسی بهم می گه آقا امام رضا اشکامو دیده و به زودی وضع یک کمی بهتر می شه٬یه حسی تو وجودم پا گرفت که خیلی به آینده ای روشن امیدوارم کرد٬جوری که با همدم شبهای تنهاییم آشتی کردم و دوباره شروع کردم به نوشتن٬نوشتن از تو نوشتن از دوست داشتن تو٬ولی اینو بدون اگه این حسی که در وجودم شکل گرفته فقط یه حس باشه و در عمل چیز دیگری باشه و تغییری در تو بوجود نیومده باشه بازهم از خدا خوشبختی و سلامتی تورو    می خوام و عاشقانه با  تمام  وجودم دوستت خواهم داشت 

نه به ابر٬ نه به آب            نه به این آبی آرام بلند

من مناجات درختان را٬هنگام سحر       نفس پاک شقایق را دردامن کوه

رقص   عطر    گل   یخ   را   با   ما       همه  را  می  بینم ٬ می  شنوم

                                                   من  به  این  جمله نمی اندیشم

                                                                      به تو می اندیشم

همه جا٬همه وقت٬من  به  هر  حال  که   باشم        به تو می اندیشم

                                                                      به تو می اندیشم

توبدان٬این را٬تنهاتوبدان    توبمان بامن٬تنهاتوبمان        به تو می اندیشم

                                                                      به تو می اندیشم

ای سرا پا همه خوبی    تک وتنهابه تومی اندیشم     به تو می اندیشم

جای مهتاب      به تاریکی شبهام٬ تو بتاب                                    من فدای تو      به جای همه گلها تو بخند

من همین یک  نفس ازجرعه ی جانم  باقی است

                                     آخرین جرعه ی  این  جام  تهی  را تو بنوش

پاسخ چلچلچه ها را تو بگو   قصه ی ابر  و هوا را  تو بخوان

توبمان بامن تنهاتوبمان         به  تو  می  اندیشم     به تو می اندیشم ای سراپا همه خوبی تک و تنها به تو می اندیشم 

                                         به تو می اندیشم                         

ژاله ی عزیزم

امشب باز هم دلم سراغ تو را گرفت

ولی آب از آب تکان نخورد

درست مثل همه ی شبهای قبل           باز هم سر می زند تنهایی

باز هم دوباره دلتنگی می آید

و مرور خاطره های مشترک نخ نما شده

می پرسند با ندیدنش چه می کنی؟

می گویم هراسی ندارم

با یادش رفقیم این روزها

ای تنها بهانه ی زندگیم عاشقانه دوستت دارم

ژاله ی عزیزم

اگر می بینی که زنده ام٬ نفس می کشم ٬ تنها به خاطر وجود توست ٬

اگر می بینی که شادم ٬ خندانم ٬ با وجود اینکه اینهمه غصه در دل دارم ٬ تنها به امید با تو بودن است ٬

اگر می بینی آرامم ٬ بی تابم ٬ سر به زیر ٬ ساکت و گوشه گیر ٬

فقط به خاطر عشقی است که از سوی تو در دلم نشسته است ٬

اگر دیدی گریانم ٬ خسته ام ٬ شکسته ام ٬ پریشانم ٬

بدان که بد جور دلم هوای تو را کرده است٬

و دلم دیگر طاقت دوری تو را ندارد ٬

اگر دیدی که نیستم ٬

نه صدایی و نه خبری از من نیست ٬

.بدان که از عشق تو مرده ام ٬ آری از عشق تو مرده ام عزیزم

.ژاله ی عزیزم لحظه ای نیست که به یاد تو نباشم و تا آخر عمر عاشقانه دوستت خواهم داشت

.گرد زمانه آیینه ی زنگار گرفته ی دلم را کدر کرده بود که آمدی و دستی بر آن کشیدی

از دست های توعشق جوانه زد و دلم سبز شد.و من کوله بارم را بستم و سر مست و بی خیال از رنج

.عشق همسفر تو شدم

.وجودت شوق زیستن را در وجودم زنده کرد و با تو هر روز راه تازه ای را پیش پایم گذاشت

ای پر مهر تر از آفتاب

.بی نگاه مهربانت شاپرک دلم در کوچه باغ یادت پرپر می زند

.سایبان نگاهت را از من مگیر که پریشان تو هستم

ژاله ی عزیزم چند وقتی از آخرین دفعه ای که به من گفتی منو نمی خوای می گذره ولی من

.همچنان امیدوارم و عاشقانه بیشتر از قبل دوستت دارم

من از وقتی که عاشق تو شدم حتی یک لحظه و یک ثانیه یاد و اسم تو از ذهن و زبانم دور

نشده و این مسئله تا آخر عمر همراه من خواهد بود چون تنها یاد و اسم توست که به من

.آرامش و آسودگی رو هدیه می کنه

درب قلب من تا آخر عمر به روی کس دیگه ای باز نخواهد شد و صاحب اختیار و مالکی به جز

.تو را نخواهد شناخت

عاشقانه تا پایان عمر دوستت دارم و امیدوارم روزی برسد که به ندای قلب عاشقم گوش

.فرادهی                                                                       دوستت دارم ای عزیز تر از جانم

هر  جا  بودی  یادت  نره   یه   عاشقی  به  یادته

                                                                    دو چشم منتظر به در همیشه چشم براهته

هر  جا  بودی  یادت  نره  یه  بیت  جا مونده داری

                                                                    یه  هنجره  پر  از  غزل  تو  غیبتت  تو  ساکته

تو  ای  عزیز  هر جا  بودی  طنین  این صدا بودی

                                                                     برای   زنده  بودنم   نفس  بودی   هوا   بودی

قدم    قدم   تو   جاده   ها   دلیل   رفتنم   شدی   

                                                                     تو   خود   تنم   شدی   حتی   گر  جد ا بودی

فقط خیال ناز تو ست که این سکوت رو میشکنه

                                                                    دست   نجیب  تو  فقط   تار  دلم  رو  می  زنه

هر  جا  بودی   یادت   نره   دلم  اسیر  خواستنه 

                                                                    وقتی  نباشی  کار  من  روز  و  شب  و  شمردنه

                                                                                  جون سپردی به وجود بی صدا و خسته ام 

                        از  کدوم  ترانه  پرکشیدی  موندی  رو  زمین

                         که نشستی توی قلب من شدی عزیز ترین

                                                                                  با صدات صوری بده به این دل چشم انتظار

                                                                                  دیگه   از  دوری   تو  نداره   این   دلم   قرار

                        آخه   این  دلم  شده   اسیر  اون  ناز  نگات

                        می میرم  اگه  نباشه  خنده ای  روی  لبات

                                                                                 این دل اسیر من به عشق تو جون می گیره

                                                                                 اگه  یه  لحظه نباشی توی  غمها  می میره

 تقدیم به تو ژاله ی عزیزم به تو که تکه ای آسمان در چشمانت جرعه ای از دریا در دستانت وتجمعی زیبا از خاطره ی گلهای سرخ در معبد ارغوانی دل تو به یادگار مانده است

سلام                        سلام به پرستوها که محکوم به هجرتند       سلام به قاصدک ها که محکوم به آوارگیند    

سلام به تو ای عزیز تر از جانم که محکوم به خواندن تکه هایی از برج پر غرور عشقم هستی 

وقتی که آسمان چشمانت بار سنگین زندگی را از روی دوشم بر می داشت آن موقع بود که فهمیدم  عشق آن دریای بی احساس دلهاست که در آن غرق شده ام و هرگز ساحلی ندارد

                                                                           گر  به سرم  گذر  کنی سر  فکنم  به پای تو

                                                                           نام  تو  ذکر  هر شبم  عطر تو  مانده  بر لبم

                                                                           بس که زدم زه عاشقی بوسه  نام های  تو 

                                                                           موی  سپید نام  من مژده ی مرگ  می دهد

                                                                         از  تو  چرا   نهان  کنم  زنده  ام  از  برای  تو  

ژاله ی عزیزم به خدا سوگند یاد می کنم که کسی را جز تو دوست نمی دارم و نخواهم داشت به طوری 

که اگر به من بگویند کجای دنیا زیبا تر است نشانی تورا می دهم . اگر از من بخواهند که زیبایی دنیا را 

رسم کنم عکس تورا خواهم کشید و اگر از من بخواهند بهترین خاطره ی زندگی ام را بگویم با تو بودن را

:تعریف می کنم و اگر مرا به نوشتن وادار کنند تنها یک جمله می نویسم

 ژاله ی عزیزم دوستت دارم تا ابدیت

.ژاله ی عزیزم به خاطرتو خورشید را قاب می کنم و بر دیوار دلم می زنم

ژاله جان به خاطر تو اقیانوس هارا در فنجانی نقره گون جای می دهم. به خاطر تو کلماتم را

به باغهای بهشت پیوند می زنم . به خاطر تو دستهایم را آینه می کنم و بر طاغچه ی یادت می

 گذارم . به خاطر تو می توان چون کودکی لجوج سلام معطر سیب را نشنیده گرفت . به خاطر

 تو می توان شعله ی تلخ جهنم را چون نهری گوارا مزه مزه کرد و به خاطر تو می توان به

.ستاره ها توجه نکرد

:مهربانا

ژاله ی عزیزم می ترسم دنیا به پایان برسد و من در چشم تو جایی نداشته باشم . می ترسم 

کلمات نتوانند شوق مرا به تو توصیف کنند . می ترسم کبوترانی که به سمت تو پرواز می دهم

 نارسا باشند. شب طولانی شده است و تا چشمان تو هست آفتاب جرات بر آمدن ندارد 

 .نگاهم کن تا مثل صبح نورانی شوم

.ژاله ی عزیزتر از جانم تا آخرین لحظه ی زندگی ام دوستت دارم 

ژاله  من  چیا بگم عاشقی باورت بشه                     تو که خیلی بهتر از ما این چیزا سرت می شه

من بگم دوستت دارم با چه رقم یا عددی                   تو که بی نهایت و قشنگتر از من بلدی

مژه هات شعر بلند ناتموم به خدا                             عاشق کسی شدن جز تو حروم به خدا

با غمت هزار تا خنجر تو دلم فرو می ره                      ماه اگر برق چشاتو ببینه از رو می ره

چقدر اسمتو نوشتم روی هر صخره و سنگ                چقدر کشته منو اون دوتا چشمای قشنگ

گفتی فاصلش میون من و رویاهام با تو                      باشه اما نمی دم هرگز ببه هیچ کس جای تو

ژاله وقتی که خونت پیش مدیترانه بود                        دل من واسه سفر منتظر بهانه بود

ژاله اسمت که میاد بدجوری دیوونه می شم               ولی گفتی قصه شو که نمی شه بیای پیشم

ژاله آتیش می زنه دل منو اخمای تو                          نکنه اضافه شن با عشق من زخمای تو 

روزی چشمهایم چشمهایت را دید

                                             قاب سنگم آب شد و فرو ریخت

                                                                                     آتش بودم شعله ور شدم

به قلبم گفتم با دیدن چه کسی پا بر جایی ؟

                                                         به چشمم  گفتم  با  دیدن  چه  کسی  شادی؟

به گوشهایم گفتم با شنیدن صدای چه کسی خشنودی؟

ناگهان همه یک صدا گفتند؟                       ژاله ی عزیز 

سلام

مجنون و دیوانه ی کسی بودن چه شکلیه ؟

گریه کردن بی موقع ـ خنده های بی دلیل ـ نشستن و نگاه کردن مدام به یک دست خط اگه دیوونگی و مجنونی نیست پس چیه ؟

نشستن و نگاه کردن به یک اسم و شماره تلفن اگه نشونه ی مجنون بودن نیست پس چیه ؟

ژاله ی من ای کاش بودی و گریه های بی موقع و شبانه ی من و خنده های بی دلیل منو می دیدی  ای کاش بودی و دوست داشتن من باورت می شد.

ژاله ی من چند باری بهت گفتم دیگه بخاطر تو و به خاطر ناراحت نشدن تو به موضوع دوست داشتن تو فکر نمی کنم ولی همین که از هم جدا می شدیم صدبار خودم رو لعنت می کردم که چرا یه همچین حرفی رو به تو زدم و بدون که هیچ گاه این حرفو از ته دلم به تو نزدم و اینو بدون واقعا از ته دل دوستت دارم 

ژاله ی من از وقتی که نتونستم دیگه به هیچ عنوانی باهات ارتباط داشته باشم ـ تنها دلخوشی من دست خطی بود که ازت داشتم  ژاله ی من چند وقتیه روزها و شبهام با نگاه کردن به یک دست خط از تو و اشک ریختن برای تو می گذره  ژاله ی عزیزم چند وقتیه شبها با نگاه کردن به اسم قشنگت خوابم می بره. 

من ازتو می پرسم آیا اینها نشونه ی مجنون و دیوونه بودن نیست ؟

ژاله ی من چرا هیچ جور باورت نمی شه واقعا عاشقتم  چرا هیچ جور باورت نمی شه چند وقتیه بدون تو و یاد تو نمی تونم زندگی کنم .  

این چند وقت خیلی از خدا شکایت داشتم که چرا منو عاشق کسی کردی و وسطای کار رهام کردی ولی هنوزم تمام  امیدم همون خدایی که بارها ازش شکایت کردم و عشق تورو ازش خواستم و به این مسئله امید و اعتقاد دارم که خدا بنده های بدش رو هم دوست داره .

بازهم می گم ژاله جان از ته دل دوستت دارم

    اگر   دریای   دل   آبیست      تویی   فانوس   زیبایش

                                                               اگر  آیینه  یک  دنیاست         تویی  معنای  دنیایش

    تو یعنی دسته ای گل را       ز آن  سوی  افق  چیدن

                                                                تو   یعنی  پاکی   باران          تو  یعنی  لذت  دیدن

    تو   یعنی  یک   شقایق        به  یک پروانه بخشیدن

                                                               تو یعنی از سحر تا شب        به  زیبایی  درخشیدن

    تو   یعنی  یک کبوتر  را         ز  تنهایی   رها   کردن

                                                               خدای   آسمان   ها  را         به  آرامی  صدا  کردن

 ژاله ی عزیزم امیدوارم روزی برسه که این مطالب تاثیر خودشو رو ذهن تو بگذاره و باور کنی عشق من نسبت به تویک عشق پوچ و تو خالی نیست و بفهمی که واقعا تورو از ته دل دوست دارم

من  کویر خشک بودم        عشق تو باران من شد

دسته  دسته  از   کویر  خشک  من  نسرین   برآمد

آسمان تیره بودم

خوشه   خوشه  از   دل  این  آسمان   پروین  برآمد

تشنه بودم  چشمه های عشق از چشم تو سر زد

در نگاه پر شرابت  شور دیدم  شعر دیدم  عشق دیدم  ناز دیدم

در بهار گلفشان عطر خیز پیکر تو                       باغ دیدم   باغ های پر گل شیراز دیدم

چون  به  ناز  از  ره  رسیدی                         بوی گل در خانه ام پیچید از عطر سلامت

تا   سخن   آغاز    کردی                           معنی جان بود و بوی عشق در عطر کلامت

ای  ستاره  بی  تو  شب   بودم                                             شبی تاریک و غمگین

نور   لبخندت   به   جسم   و   جان   من   تابندگی   داد        بی تو چوبی خشک بودم 

ای مسیحا

معجزت دلمرده ای را زندگی داد 

ژاله ی عزیزم ای کاش می فهمیدی که چقدر دوستت دارم  

خسته ام     انگار صد سال است پیاده راه آمده ام

انگار صد سلسله کوه را روی شانه های نحیفم حمل کرده ام

انگار هزاران سال پلک بر هم نگذاشته ام   

خسته ام     آنقدر خسته ام که حتی نام خود را هم فراموش کرده ام و هیچ یادم نیست که برای اولین بار کدام گل را بوییده ام  من شکل سنجاقکی را که در کوچه ی کودکی بوسیده ام از یاد برده ام

خسته ام     انگار این جاده های سرد خاکی تمام شدنی نیست   از دست زمین و آسمان دلگیرم و از درختانی که بی من سبز شده اند گله مند  

 خسته ام     اما نه آنقدر که نتوانم تورا ای ژاله ی عزیزم دوست داشته باشم واز کنار نفس های گرمت بی اعتنا بگذرم بگو چقدر به انتظار بنشینم که زمان از من عبور کند و ستاره ها شاهدخامو ش شدن تک تک فانوس هایم باشند   چقدر پیراهن کدرم را در چشمه ی آرزوها بشوییم  و روی طناب دلواپسی پهن کنم

اگر شوق رسیدن به دست هایت نبود هیچ گاه آغوشم را نمی گشودم  و اگر صدای  گوشنواز تو نبود از گوشه ی تنهایی بیرون نمی آمدم 

اگر شوق دیدن چشم هایت نبود هیچ گاه پلک هایم را بیدار نمی کردم  و اگر نسیم حرفهایت نمی وزید معنای جهان را نمی فهمیدم

من خسته ام اما نه آنقدر که نتوانم هر روز بر با شکوه تربن قله ی رندگیم بایستم و همراه با ستاره ها و خورشید به تو سلام میکنم

دوستت دارم ژاله ی عزیزم 

سلام
امروز رفتم دانشگاه  قرار نبود همکلاسیهام و به خصوص ژاله ی عزیزم بیان دانشگاه  آخه می دونستم که قراره فردا همشون بیان انتخاب واحد کنند

اما چون امروز وقت انتخاب واحد ژاله ی عزیزم بود امروز همگی همراه ژاله اومده بودند دانشگاه 

وقتی دیدمش خیلی خیلی خوشحال شدم  چون چند روزی بود هیچ خبری ازش نداشتم و ندیده بودمش ولی بعدش خیلی ناراحت شدم چون کمرش درد می کرد و خیلی درد می کشید از خدا می خواستم که هر چه زود تر سلامتی شو بدست بیاره یه چیز دیگه که ناراحتم کرد بازم مثل همیشه ندید گرفتن من بود (بازم حق داشت چون این چند وقت با کارام خیلی ناراحتش کرده بودم )

امیدوارم که زود زود خوب بشه و  هرچی ناراحتی و کینه از من به دل داره همگی رو   (البته می دونم سخته ) به دست فراموشی بسپاره

امروز هم یه روز خوب به دلیل دیدن عزیز ترین کسم و هم یه روز بد به خاطر ناراحتی و مریضی ژاله ی عزیزم برام بود

امیدوارم روزی برسه که ژاله ی من این عشق و دوست داشتن منو باور کنه

دوستت دارم ژاله جان

سلام عزیزان من

ولنتاین (البته در اصل اسفندگان)بر همه ی شما عاشقان عزیز مبارک باشه

امیدوارم   همیشه  عشق  و  دوست  داشتن  در  وجود  همه  جاری  باشه

خیلی دلم می خواست منم مثل همه کسایی که این چند روزه تو مغازه ها به دنبال یه هدیه ی مناسب واسه عشقشون می گشتند بودم ولی افسوس که ..........

خیلی دلم میخواست می تونستم با یه هدیه ی ناقابل عشق و علاقمو به ژاله ی عزیزم ابراز کنم ولی حیف که ..........

ژاله ی عزیزم امیدوارم نه تنها این روز بلکه تمام روزات پر از شادی و خوشحالی و عاری از هر گونه غم و غصه باشه امیدوارم روزی بیاد که عشق منو باور کنی و منو از این همه رنج و ناامیدی جدا کنی

به یاد ژاله ی عزیزم می نویسم به امید روزی که من و ژاله در کنار هم باشیم

عشق این حقیر را باور کن و پذیرا باش

از پس این دیوار سنگی از روی این زمین خاکی بپذیرم

ای دوست بپذیرم که جز تو مرا همراهی نیست   

ای مونس شبهای تنهایی تو مرا باور کن که بی تو زندگی برایم ندارد معنایی ندارد مفهومی

آری تورا دوست می دارم

به خاطر آنچه که هستی فراموشت نکردم  به خاطر عشق آتشینی که دارم فراموشت نمی کنم

به خاطر خودت و آن چهره ی معصوم و پاکت افسانه ای دیگرم که تورا دوست می دارم

پس تو هم ای امید زندگی دوستم بدار و بدان که تا همیشه  برایت  وفادار خواهم ماند

و  تا  هر زمان که بخواهی می مانم و دم نمی زنم

با  همه  کس  خواهم  جنگید  برای  رسیدن به  تو  

برای پیوستن به پاکی دریای چشمانت خواهم مرد

برای حضور گرم و پر مهرت تمام سختی هارا به جان خواهم خرید

دوستت دارم ژاله ی عزیزم

ای کاش بودی و ستاره های درخشان روی گونه هایم را می دیدی و با دستان مهربانت اشکهایم را پاک می کردی و پرسه های بی هدف مرا در جاده های انتظار و تنهایی می دیدی کّه چگونه آرام و بی صدا شکستم  حتی بدون اینکه صدای شکستنم  را بشنوی  ای کاش زمان به عقب بر می گشت و دوباره لحظه های طلایی را که با تو سپری کردم را یکبار دیگر میدیدم

ای کاش صدای قلب خسته ام را از درون زندان نگاهت می شنیدی اما ای تک ستاره ی قلبم مرا از صفحه قلبت  پاک و محو نکن که تو در قلبم جاودانه و ماندگار هستی حتی تا روز قیامت و تا آخرین ثانیه ها با تو هستم

تورا دوست می دارم نمی دانم چرا                                      

شاید این طبیعت ساده و بی آلایش من               حد و مرزی برای دوست داشتن نمی شناسد

ولی سخت در این مکتوب فرو نشسته ام

چه کسی مرا دوست می دارد؟

ای فرشته ی نازل شده بر چشمانم                    ای شقایق زندگی ام

ای   تنها   ستاره ی  آسمان   قلبم

ای   زیبا  ترین   زیباییهای    محبت                     ای بهانه ی خواب شبهایم

ای   تنها   نیاز   زنده    بودنم

ای   آغاز   روز   بودنم                                      ای نیمه ی پنهان من

و   تو   ای   معشوقه  ی  من                            تو را  با  تمام   وجود

                                                                  دوست دارم و می پرستم 

به که پیغام دهم؟

به شباهنگ که شب مانده به راه ؟           یا به انبوه کلاغان سیاه ؟

به که پیغام دهم؟

به پرستو که سفر می کند از سردی فصل؟    یا به مرغان نوک چیده ی مرداب گناه؟

به که پیغام دهم؟

دست من دست تورا می طلبد              چشم من رد تورا می جوید

لب   من  نام  تورا    می خواند              پای  من  راه  تورا  می پوید

به که پیغام دهم؟

بی  تو   از  خویش   تنفر  دارم               دل  من باز تو را می خواهد

به که پیغام دهم؟

به که پیغام دهم؟

سلام عزیزان, اسم من میلاد,دانشجوی رشته ی تربیت بدنی

تقریبا ۲سال بود وبلاگ نویسی رو گذاشته بودم کنار ـ دیگه هیچ علاقه ای به این کار نداشتم ـ تا اینکه عاشق یکی از همکلاسی هام به نام ژاله شدم ـ دختری زیبا پاک معصوم ولی یک کمی زود رنج (البته همه ی دخترا همین جوری هستن ) .

قصه ی عشق من یه مقدار پیچیدس از زمانی که مهر این خانوم به دل من نشست تقریبا ۱سال میگذره ولی ژاله ی من بیشتر از ۲ماه نیست که از این موضوع با خبر شده ـ وقتی ژاله از علاقه ی من نسبت به خودش با خبر شد اون هم علاقشو نسبت به من ابراز کرد ـ همه چیز به خوبی و خوشی داشت پیش می رفت که یک حقیقت از گذشته همه چیز رو به دست نابودی داد از اون روز به بعدبود که ژاله به کل از من رو بر گردوندو همه چیز به سیاهی و تباهی البته برای من کشیده شد از اون روز به بعد دیگه هیچ موقع ژاله به من روی خوش نشون نداد و رابطه ی ما روز به روز تیره وتیره تر شد تا جایی که ژاله ی من عزیز من کسی که حاضرم زندگیمو براش بدم نیستی و نابودی من رو از خدا خواست(البته حق داشت این درخواست رو از خدا داشته باشه).

اون حقیقت تلخ باعث شد خاطرات خوش بودن با عزیز ترین کسم به خاطرات تلخ دوری و ندیدن اون تبدیل بشه . چون همه درهای رسیدن به ژاله یکی یکی به روم بسته شد تصمیم گرفتم تلاش خودم رو برای رسیدن به عزیز ترین کسم تو وبلاگ نویسی خرج کنم تا شاید روزی ژاله ی من حرفهای منو بخونه و دلش به رحم بیادو منو به آرزوی زندگیم که خودش هست نزدیک و نزدیک تر کنه 

در آخر یه جمله می گم و تمومش میکنم        دوستت دارم دوستم بدار